زیرساخت ابری چیست؟

زیرساخت ابری چیست؟

مقدمه:

مفهوم زیرساخت ابری

زیرساخت ابری مجموعه‌ای از منابع سخت‌افزاری و نرم‌افزاری است که با هم ابر را تشکیل می‌دهند. عرضه‌کننده‌های خدمات ابری، مرکزهای داده‌ی جهانی را با هزاران بخش نگهداری می‌کنند، این بخش‌ها شامل زیرساخت فناوری اطلاعات مانند سرورها، دستگاه‌های ذخیره‌سازی فیزیکی و ابزارهای شبکه است، عرضه‌کننده‌های خدمات ابری، این سخت‌افزارها را با انواع پیکربندی‌های سیستم‌عامل راه‌اندازی می‌کنند، همچنین انواع دیگری از نرم‌افزارهایی را که برای اجرای یک برنامه کاربردی مورد نیاز است، راه‌اندازی می‌کنند. سازمان شما می‌تواند زیرساخت ابری را از آواسینک به صورت پرداخت در محل اجاره کند، سرویس ابری به شما کمک می‌کند تا به طور قابل توجه‌ در هزینه خرید و نگهداری بخش‌های جداگانه صرفه‌جویی کنید.

بخش‌های زیرساخت ابری کدام‌اند؟

هر بخش سخت‌افزار و نرم‌افزار ابری به توسعه‌دهنده‌ها کمک می‌کند تا منابع مجازی را فراهم کرده و بارهای کاری (Workloads) را در ابر پیاده‌سازی کنند. انواع مختلفی از سرویس‌های ابری وجود دارد که پیچیدگی‌های فنی محاسبه‌های ابری را در سطح‌های مختلف خلاصه می‌کنند. بخش‌های زیر، پیاده‌سازی ابر را آسان‌تر می‌کنند.

بخش سرورها در زیرساخت ابری

سرورها، کامپیوترهای قدرتمندی هستند که توسط یک عرضه‌کننده خدمات ابری، در مرکزهای داده مختلف پیکربندی می‌شوند. هر سرور ممکن است توسط چندین هسته پردازنده و حافظه ذخیره‌سازی بزرگ تغذیه شود که به آن‌ها قابلیت‌های محاسباتی قوی می‌دهد. عرضه‌کننده‌های ابر با استفاده‌ی گروهی از سرورهای به‌هم‌متصل، گستره گسترده‌ای از خدمات رایانش ابری را فراهم می‌کنند.

بخش شبکه‌سازی در زیرساخت ابری

شبکه‌سازی، قابلیت ابر برای اتصال فضاهای ذخیره‌سازی داده، برنامه‌های کاربردی، میکروسرویس‌ها و سایر بارهای کاری مختلف در سرورها و مرکزهای داده‌ی مختلف است. برای فعال کردن اتصال ابری، عرضه‌کننده‌های ابر از سخت‌افزار شبکه – مانند همسان‌کننده‌های بار و سوئیچ‌های شبکه – استفاده می‌کنند تا بتوانید کانال‌های ارتباطی ایجاد کرده و ترافیک را در محیط ابر مدیریت کنید. به این ترتیب، توسعه‌دهنده‌ها از همسان‌سازی بار برای کاهش دیرکرد شبکه و بهبود عملکرد برنامه، هنگام افزایش ترافیک استفاده می‌کنند.

بخش ذخیره‌سازی در زیرساخت ابری

فضای ذخیره‌سازی، فضای همیشگی داده‌ است که بر روی یک معماری فیزیکی میزبانی می‌شود تا حجم کار ابری را ذخیره کند. شما می‌توانید از راه هر دستگاهی که به شبکه دسترسی دارد، به فضای ذخیره‌سازی ابری متصل شوید. فضای ذخیره‌سازی ابری مقیاس‌پذیر است و می‌توان اندازه، دسترسی منطقه‌ای و نوع آن را براساس نیاز گسترش داد. به نشان مثال، توسعه‌دهنده‌ها برای برنامه‌های ابری که نیاز به عملکرد خواندن و نوشتن بسیار سریع دارند، از فضای ذخیره‌سازی بلوکی استفاده می‌کنند.

بخش نرم‌افزار در زیرساخت ابری

دسترسی به منابع مجازی‌شده زیرساخت ابری، از راه نرم‌افزار و رابط‌های گرافیکی انجام می‌شود. توسعه‌دهنده‌ها از ماشین‌های مجازی (VM)، ابزارهای تحلیلی، مدیریت داده‌ها و موارد دیگر برای ساده‌سازی استفاده از ابر، استفاده می‌کنند.

مدل‌های عرضه‌شده در معماری ابری چیست؟

معماری ابری به استفاده از منابع محاسباتی توزیع‌شده برای اجرای برنامه‌های وب، در مقیاس بزرگ اشاره دارد. این معماری به سازمان‌ها کمک می‌کند تا استراتژی‌های ابری خود را با چندین مدل عرضه‌کننده زیرساخت ابری دنبال کنند.

نرم‌افزار به نشان سرویس در خدمات ابری

نرم‌افزار به نشان سرویس (SaaS) یک سرویس محاسبات ابری محبوب است که به کاربران امکان دسترسی به نرم‌افزار از راه مرورگرهای خود را می‌دهد. توسعه‌دهنده‌ها، برنامه‌های وب را روی زیرساخت ابری پیاده‌سازی می‌کنند و کاربران با پرداخت اشتراک از آن‌ها استفاده می‌کنند.
با استفاده از SaaS، کاربران نیازی به دانلود و نصب برنامه‌ها روی دستگاه‌های خود ندارند. به جای‌ آن، عضویت در SaaS به شما انعطاف‌پذیری لازم برای مدیریت هزینه‌های نرم‌افزار و جلوگیری از خرید مجوزهای جداگانه را می‌دهد.

پلتفرم به نشان سرویس در سرویس ابری

پلتفرم به نشان سرویس (PaaS) یک مدل رایانش ابری است که منابع مورد نیاز برای ساخت، آزمایش و پیاده‌سازی برنامه‌ها را در اختیار توسعه‌دهنده‌ها قرار می‌دهد. توسعه‌دهنده‌ها به‌جای درگیرشدن با فریم‌ورک‌ها، پایگاه‌های داده، کانتینرسازی و سایر نیازهای نرم‌افزاری، از (PaaS) استفاده می‌کنند.
عرضه‌کننده ابر محیط توسعه را مدیریت می‌کند و تیم‌های نرم‌افزاری می‌توانند تمرکز خود را روی توسعه برنامه بگذارند و همکاری بهتری داشته باشند.

زیرساخت به نشان سرویس در خدمات ابری

(IaaS) گستره کاملی از زیرساخت‌های رایانش ابری را به نشان یک سرویس پرداخت به میزان استفاده، در اختیار سازمان‌ها قرار می‌دهد. این سرویس شامل دسترسی به سرورهای ابری، ذخیره‌سازی داده‌ها، ابزارهای شبکه، سیستم‌های عامل و سرویس‌های در اختیار یک عرضه‌کننده‌ی ابری است.
همچنین، این بلوک‌های سازنده رایانش ابری عرضه‌کننده‌ها، ممکن است خدماتی مانند معماری‌های بدون سرور، سرویس پیام کوتاه (SMS) و (DNS) را نیز فراهم کنند. با استفاده از (IaaS)، سازمان‌ها کنترل کامل‌ بر کل فناوری‌هایی که یک معماری ابری فیزیکی را تشکیل می‌دهند، دارند.

مدل‌های پیاده‌سازی زیرساخت ابری چیست؟

سازمان‌ها بسته به نیازهای عملیاتی خود، از مدل‌های مختلف زیرساخت ابری استفاده می‌کنند.

پیاده‌سازی زیرساخت ابری با ابر عمومی

مدل ابر عمومی به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا به قابلیت‌های رایانش ابری در یک قرارداد چند مشتری (Multi-tenant) دسترسی داشته باشند. به جای مالکیت زیرساخت، شما زیرساخت ابری را از عرضه‌کننده‌های خدمات سوم شخص اجاره می‌کنید.
خدمات ابر عمومی، گزینه‌های مختلفی را برای دسترسی به زیرساخت در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهد. می‌توانید برای داشتن زیرساخت فیزیکی اختصاصی هزینه بیشتری بپردازید که به طور کامل توسط عرضه‌کننده مدیریت می‌شود اما فقط توسط سازمان شما قابل دسترسی و استفاده است. از طرف دیگر، می‌توانید یک گزینه کم‌هزینه‌تر برای دسترسی به منابع فیزیکی مشترک به نشان محیط‌های مجازی که به طور کامل ایزوله شده انتخاب کنید و از انعطاف‌پذیری، قابلیت بازیابی و در دسترس بودن عرضه‌کننده‌های ابر عمومی با هزینه‌های بسیار پایین لذت ببرید.

پیاده‌سازی سرویس ابری با ابر خصوصی

ابر خصوصی یک زیرساخت فیزیکی است که در اختیار یک سازمان یکتا بوده و توسط آن مدیریت می‌شود. سازمان‌ها، محیط‌های ابری داخلی را در مرکزهای داده خود راه‌اندازی می‌کنند. برخلاف ابر عمومی، آن‌ها منابع فیزیکی زیربنایی را با سایر کاربران به اشتراک نمی‌گذارند. سازمان‌ها پایبند به فراهم کردن، مدیریت و نگهداری تمام بخش‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری معماری ابر خصوصی هستند. همچنین، هزینه راه‌اندازی و گسترش محیط‌های ابر خصوصی به نسبت بیشتر از ابر عمومی است. بنابراین، برخی از سازمان‌ها از یک سرویس ابر خصوصی مدیریت‌شده برای میزبانی حجم کار داخلی خود استفاده می‌کنند.

پیاده‌سازی زیرساخت ابری با ابر ترکیبی 

مدل ابر ترکیبی به یک سازمان اجازه می‌دهد تا هم‌زمان از ابرهای خصوصی و عمومی استفاده کند. شما می‌توانید از یک ابر عمومی برای دسترسی و اشتراک‌گذاری منابع از مکان‌های جغرافیایی مختلف استفاده کنید. در همین حال، از ابر خصوصی برای نگه‌داری داده‌های حساس در محیطی ایزوله استفاده کنید.

تفاوت بین زیرساخت ابری و معماری سرویس ابری چیست؟

معماری ابری، روش‌ها، فناوری‌ها و چارچوب‌هایی را توصیف می‌کند که توسعه‌دهنده‌ها برای طراحی برنامه‌های ابری استفاده می‌کنند. این شامل میکروسرویس‌ها، APIها، کانتینرها و منابعی است که امکان پیاده‌سازی، نگهداری و مقیاس‌بندی خدمات را در ابر فراهم می‌کند. می‌توانید معماری ابری را به نشان طرحی در نظر بگیرید که شیوه تعامل فناوری‌های ابری را مشخص می‌کند.
در همین حال، زیرساخت ابری شامل منابع فیزیکی و بخش‌های نرم‌افزاری است که یک سرویس ابری معماری‌شده را امکان‌پذیر می‌کند. زیرساخت ابری، قدرت محاسباتی، اتصال رو در رو، ذخیره‌سازی و سایر قابلیت‌هایی را که توسعه‌دهنده‌ها برای پشتیبانی از فناوری‌های ابری نیاز دارند را فراهم می‌کند.

نتیجه گیری: 

آواسینک چگونه می‌تواند به نیازهای زیرساخت ابری شما کمک کند؟
زیرساخت ابری آواسینک امن‌ترین، گسترده‌ترین و قابل اعتمادترین پلتفرم ابری ایرانی است. با آواسینک، می‌توانید میزان کار برنامه‌های خود را در سراسر جهان با یک کلیک راه‌اندازی کنید و برنامه‌های خاصی را با دیر کرد تک رقمی میلی‌‌ثانیه‌ای به کاربران نهایی خود نزدیک‌تر ساخته و راه‌اندازی کنید. آواسینک زیرساخت ابری را در هر کجا و زمانی که به آن نیاز دارید در اختیار شما قرار می‌دهد. با آواسینک، می‌توانید یک معماری ابری امن و با دسترسی بالا طراحی، ساخت و مدیریت کنید.
همین امروز با ایجاد یک حساب کاربری، زیرساخت ابری خود را در آواسینک شروع کنید.

دیدگاهتان را بنویسید